Co konkretnie proponuje projekt
Zasada, jaką przedstawiły posłanki i posłowie Koalicji Obywatelskiej — Monika Rosa, Kinga Gajewska, Grzegorz Napieralski i Roman Giertych, przy wsparciu minister edukacji Barbary Nowackiej — jest prosta: dostęp do mediów społecznościowych zostałby zakazany osobom poniżej 15. roku życia. Wzorem powoływanym wprost jest australijska ustawa, obowiązująca tam od grudnia 2025 roku dla osób poniżej 16. roku życia.
Mechanizm: atrybut wieku, nie skan dowodu
Punktem wyróżniającym polską propozycję na tle innych krajów europejskich nie jest sam próg wieku, lecz zaproponowany mechanizm weryfikacji. Zamiast przesyłać skan dowodu osobistego czy numer PESEL, platformy miałyby odpytywać europejski portfel tożsamości cyfrowej (EUDI Wallet) — aplikację budowaną w ramach unijnego rozporządzenia eIDAS 2.0 — o jeden, wąski atrybut: czy użytkownik ukończył 15 lat. Nic więcej.
Polacy mają już z czym to porównać: aplikacja mObywatel, w grudniu 2026 roku dostosowywana do wymogów eIDAS 2.0, ma zyskać właśnie taki atrybut wieku — pozwalający potwierdzić „mam ukończone 15 lat” bez ujawniania imienia, nazwiska, daty urodzenia czy numeru PESEL, tak jak dziś działa okazanie mObywatela funkcjonariuszowi. Serwis, który pyta o wiek, dostaje tylko „tak” albo „nie”. To ten sam mechanizm techniczny, który już oswoiliśmy jako naród korzystający z e-dowodu w telefonie (dorzeczy.pl, spidersweb.pl, chip.pl, prawo.pl) — różnica jest w tym, kto go odpytuje.
Weryfikacja klasyczna (dowód, skan dokumentu)
Platforma widzi pełne dane tożsamości — imię, nazwisko, datę urodzenia, czasem numer dokumentu. Ryzyko wycieku danych wrażliwych.
Weryfikacja przez atrybut EUDI Wallet
Platforma otrzymuje wyłącznie potwierdzenie „powyżej/poniżej progu wieku”. Użytkownik widzi i zatwierdza każde udostępnienie danych — z założenia anonimowe wobec usługodawcy.
Dwa projekty, jeden mechanizm: media społecznościowe i pornografia to osobne ustawy
Łatwo je pomylić, bo obie mówią o „weryfikacji wieku w internecie” i obie liczą na tę samą infrastrukturę. To jednak dwa odrębne akty prawne, na różnych etapach. Rada Ministrów przyjęła 2 czerwca 2026 roku projekt ustawy o ochronie małoletnich przed dostępem do treści pornograficznych — znacznie dalej zaawansowany niż założenia dotyczące mediów społecznościowych. Ten projekt nakłada na dostawców treści dla dorosłych obowiązek wdrożenia mechanizmu weryfikacji wieku, którego podstawą nie może być zwykłe oświadczenie użytkownika, i przewiduje rejestr niezgodnych domen prowadzony przez prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) — operatorzy telekomunikacyjni mieliby obowiązek blokować dostęp do wpisanych tam stron. Rekomendowanym mechanizmem jest, ponownie, europejski portfel tożsamości cyfrowej.
Różnica jest w zakresie: projekt o treściach pornograficznych celuje w domeny — konkretne strony internetowe — i, jak zwracają uwagę komentatorzy prawni, w obecnym kształcie pomija media społecznościowe, mimo że to właśnie tam nieletni coraz częściej natykają się na treści dla dorosłych. Stąd drugi, osobny front: założenia KO z lutego, opisane na tej stronie, który adresuje wprost platformy społecznościowe przez próg wieku 15 lat, a nie kategorię treści.
Źródła: gov.pl/cyfryzacja (komunikat Ministerstwa Cyfryzacji, 2.06.2026), spidersweb.pl, itwiz.pl, edgp.gazetaprawna.pl.
Kto już dziś czuwa: UODO, KRRiT i ustawa o ochronie małoletnich
Żaden z tych projektów nie powstaje w próżni prawnej. Urząd Ochrony Danych Osobowych (UODO) opiniuje projekt ustawy o ochronie małoletnich przed treściami szkodliwymi w internecie i ocenia sam kierunek zmian jako słuszny, zwracając jednocześnie uwagę na ryzyka związane z przetwarzaniem danych przy weryfikacji wieku — stąd nacisk na mechanizmy anonimowe, a nie na przesyłanie skanów dokumentów. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (KRRiT) odpowiada od lat za klasyfikację i ochronę małoletnich w usługach medialnych regulowanych ustawą o radiofonii i telewizji oraz ustawą o ochronie małoletnich — czyli za grunt, na którym nadbudowuje się dzisiejsza dyskusja o mediach społecznościowych, formalnie spoza jej dotychczasowego zasięgu.
Źródła: uodo.gov.pl („Uwagi do projektu ustawy o ochronie małoletnich przed dostępem do treści szkodliwych w internecie”), gov.pl/premier (projekt ustawy o ochronie małoletnich), wnp.pl.
Osobna sprawa: telefony w podstawówkach od września 2026
Razem z założeniami dotyczącymi mediów społecznościowych, Koalicja Obywatelska ogłosiła drugą, odrębną zmianę: zakaz korzystania z telefonów komórkowych na lekcjach w szkołach podstawowych, wprowadzany nowelizacją przepisów oświatowych i zapowiadany na wrzesień 2026 roku — z wyjątkami dla nauczycieli w celach edukacyjnych lub zdrowotnych. W odróżnieniu od zakazu mediów społecznościowych, ta zmiana nie zależy od żadnej zewnętrznej infrastruktury technicznej i może wejść w życie znacznie szybciej.
Dlaczego ta sprawa dotyczy rodzin Egidio, choć Egidio od niej nie zależy
Ten projekt odpowiada na realny, udokumentowany problem: wczesną ekspozycję nastolatków na nieodpowiednie treści i mechanizmy przechwytywania uwagi. Ale zanim jakikolwiek próg wieku wejdzie w życie, polscy nastolatkowie są już dziś celem oszustw prowadzonych wprost na tych samych platformach, których dotyczy projekt: fałszywe konta na Instagramie oferujące szybki zarobek, wiadomości na TikToku i Snapchacie podszywające się pod znajomych po przejęciu ich konta, linki „do sprawdzenia” wysyłane przez Discorda w grupach graczy. Zobacz, jak wyglądają te mechanizmy w praktyce: oszustwa na Instagramie, oszustwa na TikToku, oszustwa na Discordzie. To temat odrębny od progu wieku — Egidio nie weryfikuje, kto ma dostęp do której platformy — ale dotyka tych samych polskich rodzin, w tych samych aplikacjach, tego samego dnia. Francja, jedyny kraj UE, który do 26 lipca 2026 roku ostatecznie przyjął podobny zakaz (tekst z 21 lipca 2026, wejście w życie od 1 września 2026), pokazuje że próg wieku sam w sobie nie rozwiązuje problemu oszustw — dotyczy dostępu, nie treści wiadomości.
Najczęściej zadawane pytania
Czy to już obowiązujące prawo w Polsce?
Nie. 27 lutego 2026 roku posłanki i posłowie Koalicji Obywatelskiej — Monika Rosa, Kinga Gajewska, Grzegorz Napieralski i Roman Giertych, przy wsparciu minister edukacji Barbary Nowackiej — przedstawili w Sejmie jedynie założenia projektu ustawy, nie gotowy tekst legislacyjny. Zapowiadany od stycznia 2026 roku „gotowy projekt” okazał się na tym etapie ramowymi założeniami, poprzedzającymi konsultacje publiczne zapowiedziane na cały 2026 rok.
Jak miałaby działać weryfikacja wieku?
Przez atrybut wieku w europejskim portfelu tożsamości cyfrowej (EUDI Wallet), budowanym w ramach unijnego rozporządzenia eIDAS 2.0. Polski odpowiednik tego atrybutu jest już zapowiedziany dla aplikacji mObywatel, dostosowywanej do eIDAS 2.0 w grudniu 2026 roku: serwis pyta „czy masz ukończone 15 lat?”, a portfel odpowiada wyłącznie „tak” lub „nie” — bez imienia, nazwiska, daty urodzenia czy numeru PESEL.
Czy to to samo co ustawa o weryfikacji wieku na stronach dla dorosłych?
Nie, to dwa osobne akty prawne. Rada Ministrów przyjęła 2 czerwca 2026 roku projekt ustawy o ochronie małoletnich przed treściami pornograficznymi, znacznie bardziej zaawansowany niż założenia dotyczące mediów społecznościowych — przewiduje rejestr niezgodnych domen prowadzony przez prezesa UKE i obowiązek ich blokowania przez operatorów. W obecnym kształcie projekt ten celuje w domeny, nie w platformy społecznościowe, stąd potrzeba osobnej ustawy o progu wieku dla mediów społecznościowych. Oba projekty mają jednak wspólnie rekomendować ten sam mechanizm: europejski portfel tożsamości cyfrowej.
Jaką rolę odgrywają UODO i KRRiT?
Urząd Ochrony Danych Osobowych (UODO) opiniuje projekty ustaw dotyczące ochrony małoletnich w internecie pod kątem ryzyk związanych z przetwarzaniem danych przy weryfikacji wieku — i popiera sam kierunek zmian. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji (KRRiT) odpowiada od lat za klasyfikację treści i ochronę małoletnich w usługach medialnych na mocy ustawy o radiofonii i telewizji oraz ustawy o ochronie małoletnich — ramy prawnej, która istniała długo przed obecną dyskusją o mediach społecznościowych.
Kiedy ustawa mogłaby wejść w życie?
Nie ma jeszcze twardej daty. Wdrożenie zależy od gotowości europejskiego portfela tożsamości cyfrowej, planowanego na koniec grudnia 2026 roku — termin narzucony przez unijne rozporządzenie eIDAS 2.0. Relacje z prezentacji założeń wskazują, że realne wejście w życie przesuwa się na rok 2027.
Czy to samo co zakaz telefonów w podstawówkach?
Nie, to dwie odrębne propozycje ogłoszone razem. Zakaz telefonów na lekcjach w szkołach podstawowych to osobna zmiana, zapowiadana na wrzesień 2026 roku — a więc dużo wcześniej niż zależny od eIDAS 2.0 zakaz mediów społecznościowych.
Czym różni się to od francuskiej ustawy?
Francja ostatecznie przyjęła swoją ustawę 21 lipca 2026 roku, z planowanym wejściem w życie od 1 września 2026 roku, choć metoda weryfikacji wieku pozostaje tam do doprecyzowania. Polska jest na wcześniejszym etapie procesu, ale ma bardziej konkretny mechanizm techniczny — europejski portfel tożsamości cyfrowej — którego brak jest właśnie tym, co opóźnia wdrożenie.
Co ma to wspólnego z Egidio?
Nic bezpośrednio — i to celowe rozróżnienie. Egidio nie weryfikuje niczyjego wieku i nie blokuje dostępu do żadnej platformy. Egidio wykrywa próby oszustwa i manipulacji na Instagramie, TikToku, Snapchacie, Discordzie i innych aplikacjach, z których korzystają polscy nastolatkowie już dziś — problem odrębny od progu wieku, ale dotyczący tych samych rodzin.